Beelden
Tot mijn 18e levensjaar heb ik geen herinnering aan bijzondere creatieve activiteiten of méér dan schoolse belangstelling voor kunst. Mijn opleiding tot bezigheidstherapeut bracht daar verandering in. Twee jaar lang mocht ik proeven, ruiken, voelen enz. aan het werken met diverse materialen in talloze technieken. Ik werd blij verrast door mijn scheppend vermogen en gevoel voor vorm.Na deze eerste en vluchtig oppervlakkige kennismaking nam mijn beroepsleven een geheel andere wending en mijn creativiteit vond een uiterst functionele uitweg in de jarenlange verbouwing van een huis en de opvoeding van drie kinderen.
Rond 1995 werd mijn belangstelling gewekt voor het mandalatekenen. De eindeloze variatie in kleur en vorm binnen de grenzen van een cirkel fascineerde mij. Bovendien had het meditatief karakter een rustgevende invloed. Ik had les van Mirjam Frantzen.
Intussen heb ik mijn mandala's op diverse plaatsen geëxposeerd.
In de zomer van 1999, tijdens de zomercursus beeldhouwen bij Peter Schuijren in Zuid Limburg, gebeurde het wonder. Ik ervoer daar een universele wet: "als ik mijn geijkte wils- en denkpatronen loslaat schep ik ruimte voor iets nieuws, dat dan als vanzelf lijkt te ontstaan". Twee beelden uit mergel en een beeldje uit speksteen waren het tastbare resultaat. Het deed mij besluiten in de leer te gaan bij Mark Rietmeijer, verbonden aan het Koorenhuis in Den Haag. Het eerste jaar werkte ik voornamelijk in zachte steen: speksteen en albast. Het jaar daarna nam ik de uitdaging aan om in marmer te gaan hakken. Mijn beelden ontstaan in dialoog met de steen: de vorm staat van tevoren niet vast. Het is een spannende dialoog waar ik mateloos van geniet.
